Και εμείς από πού θα βρούμε χαρά εκτός από την παράδοση, από την μουσική μας η οποία είναι αρχαία μουσική και έφτασε μέχρι τις μέρες μας. Κανένας άλλος λαός δεν έχει τις κλίμακες, τα λόγια, τους ρυθμούς που έχει η ελληνική μουσική χιλιάδες χρόνια τώρα.

Το μουσικό σχήμα “Παρά θίν’ αλός”, (Κωνσταντίνος Κίκιλης βιολί, Γιώργος Παπαϊωάννου λαούτο, Βασιλική Κίκιλη και Αγγελική Κίκιλη τραγούδι), σε σταθερή συνεργασία με τους δεξιοτέχνες – δασκάλους: Στέλιο Κατσιάνη λαούτο και Μαρία Θεοφανίδου πολίτικο λαούτο, τραγούδι, παρουσίασαν μουσικές ομορφιές της Παράδοσής μας, την Πέμπτη 12 Νοεμβρίου, στο πλαίσιο του προγράμματος «ΕΝΟΡΙΑ εν δράσει…» του Ιερού Ναού Ευαγγελιστρίας Πειραιώς. Σχολιασμός – Παρουσίαση: Παναγιώτης Κίκιλης.
Η μουσική εκδήλωση αποτέλεσε ένα πολυδιάστατο ταξίδι στην ελληνική παραδοσιακή μουσική, αναδεικνύοντας τον πλούτο και την ποικιλία των ήχων που έχουν διαμορφώσει την πολιτιστική ταυτότητα του τόπου μας. Το πρόγραμμα περιέλαβε τραγούδια και μουσικά κομμάτια από πολλές ελληνικές περιοχές και η παρουσία των έμπειρων μουσικών συνέβαλε καθοριστικά στη ζωντάνια και την αυθεντικότητα της εκδήλωσης.

Το πρόγραμμα περιελάμβανε τα τραγούδια: Ίσσος, Γιάλα, Σούστα (Δωδεκάνησα), Ποταμός, Όλα τα πάντα αλλάξανε, Ψηλό κυπαρισσάκι μου, Γαλιάντρα, Στη Μήλο και στη Κίμωλο, Τραχαντηράκι (Κυκλάδες), Το μωρό (Κως), Ανάμεσα Νισύρου (Κως), Πέρδικα (Θάσος), Μάζου τα περιστέρια σου (Θάσος), Συρτό Χαλκιδικής (Μακεδονία), Τώρα βγαίνει το φεγγάρι (Μακεδονία), Κοράσι που τραγούδαγε (Μακεδονία), Μήλο μου κόκκινο, Σαν απόψε τέτοιαν ώρα, Τώρα που στήσαν το χορό, Παπαγεωργίου, Περδικούλα (Πελοπόννησος), Παπαδιά (Πελοπόννησος), Καλώς το τ’ αηδονάκι μου, Μάνα στα περιβόλια μας, Κόρη μαλαματένια μου, Πικρονεραντζιά (Πελοπόννησος), Ορακινούδι (Θράκη) και Από την Προύσα (Θράκη).

Το μουσικό σχήμα “Παρά θίν’ αλός” δημιουργήθηκε εδώ και 18 χρόνια και παίζει κυρίως αυθεντική νησιώτικη μουσική. Τη μουσική που δημιουργεί μια ατμόσφαιρα που, όπως είπε ο κ. Κίκιλης:

«Αν είσαι λυπημένος, σου παίρνει τη λύπη, σου παίρνει το άγχος, τη στενοχώρια και μπαίνεις και σύ όχι στο χορό απαραίτητα. Αν δεν ξέρεις να χορεύεις, μη χορεύεις. Αλλά την ακούς και βλέπεις τους άλλους να χορεύουν και αισθάνεσαι ένα με όλη αυτή την κοινότητα των Ελλήνων που χαίρεται την ευτυχία, την καθαρή μουσική της.

Και εμείς από πού θα βρούμε χαρά εκτός από την παράδοση, από την μουσική μας η οποία είναι αρχαία μουσική και έφτασε μέχρι τις μέρες μας. Κανένας άλλος λαός δεν έχει τις κλίμακες, τα λόγια, τους ρυθμούς που έχει η ελληνική μουσική χιλιάδες χρόνια τώρα.

Σκεφτείτε τι ιστορία έχουμε και ειδικά αυτή τη μουσική, την οποία πολλές φορές περιφρονεί ο σύγχρονος Έλληνας, Δεν υπάρχει αγωγή ψυχική από τη μουσική τη σύγχρονη. Για αυτό το λόγο πρέπει να εκτιμήσουμε όλοι αυτή την ιστορία της μουσικής που έχουμε, κατέχουμε. Είμαστε περήφανοι που την έχουμε.»